donderdag 19 december 2013

Da Pacem Cordium

Radeloosheid kronkelt in hem, terwijl
brieven dronken naar beneden vielen.
Zijn ziel, eeuwig gebroken en toch bidt
hij om vrede.

Gekweld door pijn pakt hij de viool. Zachtjes
betast hij een snaar en neuriet stil in Glorie:

Da Pacem Cordium
Voor haar Hart
Da Pacem Cordium
Voor zijn Hart

Kalende nacht en tuurt hij boven. Plots
ziet hij een Gaal, die neder sproeit:
Da Pacem Cordium.

©Violet Asseruit Mane

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen

Opmerking: alleen leden van deze blog kunnen een reactie plaatsen.