donderdag 19 december 2013

Ommekeer

Verward en wanhopig loop ik door
de duisternis. Ik ben op weg naar

het verlokkende water. De nacht
lijkt even zwart als ik vanbinnen

ben. Plotseling daalt er vanuit het
laatste huis vioolmuziek als een

zachte regen op me neer, als een
troostende boodschap zonder

woorden, maar van een ongewone
helderheid. De herkenning is

overweldigend: ‘Dat is Bach,
vermomd als een chaconne;

Bach, hij heeft mij opgewacht!’
Dan keer ik om.

Jan van Laar

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen

Opmerking: alleen leden van deze blog kunnen een reactie plaatsen.