donderdag 27 februari 2014

Dichterscafé februari 2014

Dichterscafé februari 2014 - Onderwerp:
Twee duiven, voor de pauze. Vrije (themaloze) gedichten na de pauze.

http://www.youtube.com/watch?v=h2McdJVh45w
Toelichting door Jos Paardekooper












   


                                                     















Inleiding door Jos Paardekooper
De duiven van de paus, en die van Rutger Kopland
De beelden zijn de hele wereld over gegaan: de paus laat twee vredesduiven los, die meteen worden aangevallen door een meeuw en een kraai. Dat kon ook niet goed gaan: ‘kraaien en duiven vliegen nooit samen’, meldt Van Dale onder het lemma ‘duif’.  Niks geen vrede op aarde voor dieren van goede wil, met misschien als enige uitzondering het Vogeleiland te D. (Maar dat is dan ook, net als Utopia, een eiland.). 
Vrede is de toevallige afwezigheid van oorlog, definieerde W.F. Hermans. Dat klinkt niet erg bemoedigend, maar het is wáár: geen dag zonder nacht; geen vrede zonder oorlog; geen vredesduiven in onze nationale blazoenen, maar wel veel haviken, adelaars en ander oorlogszuchtig gevogelte. 
Waar duiven voorkomen in de poëzie, is oorlog vaak ook niet ver weg. Zie maar: twee duiven zitten op de draden van de bovenleiding van de trein naar Siberië, zich niet bewust van alle kwaad en ellende die zich onder en zelfs in hen afspeelt:

‘ […] hun lijfjes geladen met 
duizenden volts, maar rustig, rustig, 
zij weten dat niet.’

Aldus Rutger Kopland, in ‘Twee duiven in Siberië’ (in de bundel Wie wat vindt heeft slecht gezocht, 1972). Kortom: je hebt duiven op de Dam en op stroomdraden in Siberië. Duif rijmt op Cruijff, duifje op Kuifje, en tortelduiven op mortelkluiven en mierikswortelsnuiven. Aan de taal en de symboliek zal het niet liggen: er moeten heel veel gedichten over (vredes)duiven en (roof)vogels te maken zijn.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen

Opmerking: alleen leden van deze blog kunnen een reactie plaatsen.