donderdag 26 juni 2014

Ceci n'est pas un café des poètes

Veelzijdig cafeetje,
waar licht wordt geraakt,
waar dicht wordt getimmerd
 en noten gekraakt.

Hier blijken de dichters
steeds inspi gereerd.
Zelden hoopt men er wan,
geen brom wordt gebeerd.

Hier wordt met finesse
ana gelyseerd
en wordt na de voordracht
eva gelueerd.

Hier worden de woorden
steeds onder gebouwd.
Nooit wordt in dit trefpunt
een watje gekauwd.

Nooit zal men beleven,
dat sla wordt gebakt,
noch zal men verdragen,
dat ko wordt gezakt.

Men raast er geen kallen,
geen borst wordt geramd.
Geen mens kan beweren,
dat door wordt gedramd.

Hier pelt men geen haspel,
wel koost men er min,
hier kamt men geen hanen,
geen pee heeft men in.

Soms oppert er iemand,
dat door wordt gedraaid,
tekort wordt geschoten
of papa gegaaid.

Soms knarsen er tanden,
soms wiekt men er kort,
maar nooit zal men zeggen,
dat zeik wordt gesnord.

Soms viert men er botten,
soms haspelt men stoet.
ook schudt men er hoofden,
als ana koloet.

Ook wordt door een dichter
soms kwadra geteerd.
Het raadsel vergroten,
Ach, pro blijft gebeerd.

En wordt na een uurtje
teveel sjag gerijnd?
Dan wordt het gezelschap
bebierd en bewijnd.

Aan 't eind van de sessie
wordt tafel geschikt
en koutend en kauwend
een vorkje geprikt.

Tinus Derks

Geen opmerkingen:

Een reactie posten

Opmerking: Alleen leden van deze blog kunnen een reactie posten.