donderdag 26 juni 2014

Onderwaterwereld

Het eindeloos bewegen van de zee,
golven zwellend en teruggaand zoals
menselijke adem vanaf geboorte
haar eigen deinend ritme neemt

Gehavende resten van wil, maar vergeefs
schijnen te rusten onder die vlakte:
vergane wrakken belegerd door algen
waartussen velerlei schelpen verkleefd

Majestueus eens naar verten gedreven
niet zonder vrees onbekend tegemoet
bleek het kompas niet opgewassen tegen

het samenspannen van storm en regen -
dood en verderf, maar het wrakkig skelet
is ongekend vol met kleurrijk nieuw leven

© Marianne Sorgedrager

Candidasa, 2 juli 2013 

Geen opmerkingen:

Een reactie posten

Opmerking: Alleen leden van deze blog kunnen een reactie posten.