donderdag 26 februari 2015

Dichterscafé februari 2015

Dichterscafé februari 2015 - Onderwerp:
Où sont les neiges d'antan?

Inleiding door Tinus Derks

Où sont les neiges d'antan?

Deze dichtregel is het refrein van een van de ballades uit Le Grand Testament van François Villon (1431-1463). Ernst van Altena vertaalt deze regel om metrische redenen met "Waar is de sneeuw van weleer?". Maar dat is eigenlijk niet juist, want met 'neiges' wordt sneeuwpoppen bedoeld.
Tegen het einde van de middeleeuwen was er sprake van een kleine ijstijd. Er viel veel sneeuw en in de steden werden gigantische sneeuwpoppen gemaakt (Herman Pleij - De Sneeuwpoppen van 1511). Het refrein wordt vaak geciteerd als metafoor voor vergankelijkheid.
De ballade met dit refrein, La Ballade des Dames du temps jadis (Ballade van de Dames uit vroeger tijden) is door Georges Brassens op muziek gezet en is daardoor één van de bekendste ballades van Villon geworden.


Gedichten van deze bijeenkomst:

Gedichten op het thema

Drie ballades door Tinus Derks
Hypatia door Nele Holsheimer
Gone door Maarten Douwe Bredero
Vragen door Jan van Laar
Ooiewintervaar door Benne Solinger
Verliefd wilde je niet zijn door Michiel van Hunenstijn
Winters afscheid door Marianne Sorgedrager- Van Halewijn
À la recherche…et aujourd’hui door Wim van den Hoonaard
Het witte dons dat uit de hemelen dwarrelt door Joost Golsteyn
De winters van weleer door Cees leliveld
Sneeuw - winter 1963 door Diny Kim-Roubos
Winters van weleer door Niels Klinkenberg
Zachte landing door Astrid Aalderink
Les neiges d'aujourd'hui door Herman Posthumus Meyjes

Gedichten zonder vastgesteld thema
Morgenstimmung door Wibo Neigbal
Gewoonte door Sieth Delhaas
Zeearend boven IJssel door Neletta van Heuven
Sisyphus door Leen de Oude
Capítulo VII door Klaas Wijnsma

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen

Opmerking: alleen leden van deze blog kunnen een reactie plaatsen.