donderdag 28 mei 2015

Wie het woord vijftig doorgrondt dichte het eerste woord

beloof in naam van Homerus een leger
van regenbogen aan een willekeurige
voorbijganger en hij zal de kleuren zien

beloof een blinde duizend louteringen
en hagelstenen als duiveneieren
zullen in braille de autodaken deuken
van ontelbare demonische despoten

beloof de cultuurbarbaar cultuur
want in zijn hart is hij een kunstenaar
en smeedt hij in jouw naam
nog eens schroot tot diamant

maar ik wil dichten alsof nog nooit een woord
gevonden voor de leegte ik wil door het wit
heen breken uit het niets opdoemen met letters
ophouden met het zoeken naar beelden
want dat is een dwang nog erger
dan die van het rijmen

ik wil zonder vergelijking het ware treffen
zonder waarheid wegduwende woorden
wil ik dat beeldspraak schrappend
helaas geen woord overhoudend
maar dichtend voort

slechts schaduw achterlatend die ik
vanaf nu dan maar koester
het duister openslaand
en de metafoor vermorzelend
de architectuur van het onmogelijke
predikend boetserend
met welk gereedschap doe je dat?

met de stem van orchideeën?
met licht dat voor de liefde buigt?
met hoog gegooide argusogen?
ik doe dat met het woord vijftig
daarmee spalk ik gebroken stemmen
daarmee buig ik achterdocht tot water
omdat ik verder zonder woorden ben

het gras onder onze voeten
ploft een vluchtige vijftig
dat is mist die rustig uiteenspat
een bloeiende boom die begonnen
begonnen als mosterdzaadje
welig de lucht in grijpt
want daar bouwen
alle vogels hun nesten:
in die boom

en bij die boom zijn wij
eindelijk de tel kwijt
en wandelen wij
op blote voeten

over het benevelde gras

en weten wij wat nu

Joost Golsteyn

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen

Opmerking: alleen leden van deze blog kunnen een reactie plaatsen.