donderdag 30 juli 2015

En dat wij op de wereld zijn om heen en weer te gaan

Een simpel gedicht op rijm zonder enige pretentie
(het modale Sinterklaasrijm niet te boven gaande)
Alleen voor gebruik in huiselijken kring


Als oud-veerman ben ik al weer jaren met pensioen
maar denk nog vaak met weemoed aan die mooie tijd van toen.
Die mooie tijd van Sex & Drugs & Rock & Roll
heel het brave Holland was toen op den dool.
Na de hit van Drs. P. ontstond het trauma van het heen en weer
met als enig medicijn: men neme drie maal daags het veer.
Jong en oud, arm en rijk, eenieder moest varen met de pont
mijn boot was overvol: men stond eendrachtig kont aan kont.
Heb als veerman toen heel wat hachelijke tochten meegemaakt
en met mijn overladen schuit soms geen kant of wal geraakt.
Ja, het was toen alle dagen vrolijkheid en feest
maar op een kwade dag was ik er toch zowat geweest.
De boot ging schuil in een wolk van alcohol- en and’re damp
voer zonder ‘t minst vermoeden van de naderende ramp.
Sweet Home, Alabama schalde over ‘t water
maar niet voor ons; zo bleek het even later.
Ik stond aan ‘t roer  maar kon zowat geen meter zien
toen kwam de klap: geramd door A Yellow Submarine!
Mijn ouwe boot is toen meteen gezonken
en er zijn ook heel wat passagiers verdronken.
Daarom zeg ik steeds: ga je met een veerpont mee?
leer dan eerst zwemmen met minimaal diploma B!
Ja mensen, al die tijd woonde ik heel fijn  Next door to Alice;
U gelooft het niet en zegt Nietes? Ik zeg Welles!

Cees Leliveld

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen

Opmerking: alleen leden van deze blog kunnen een reactie plaatsen.